Shloka 17
Adhyāya 16: Saṃśaptaka-vrata and the Diversion of Arjuna (द्रोणपर्व, अध्याय १६)
ततो युधिष्ठटिरानीकमुद्धतार्णवनि:स्वनम् । त्वदीयमवधीत् सैन्यं सम्प्रद्रतमहारथम्,तदनन्तर उत्ताल तरंगोंसे युक्त महासागरकी भाँति गर्जना करती हुई युधिष्ठिरकी सेना आपकी सेनाका संहार करने लगी। इससे कौरव-सेनाके बड़े-बड़े रथी भाग खड़े हुए
tato yudhiṣṭhirānīkam uddhatārṇava-niḥsvanam | tvadīyam avadhīt sainyaṃ sampradruta-mahāratham ||
قال سَنْجَيا: ثم إن جيشَ يُدْهِشْتِهيرا، وهو يزأر كبحرٍ هائجٍ متلاطم، أخذ يفتك بجيشك؛ ففرَّ عظماءُ فرسانِ المركبات من الكوروَفَة في فوضى. ويُبرز المشهد أنه حين ينهار الشجاعةُ والتماسك، يُجرف حتى الأقوياء بزخمِ قوةٍ منضبطة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and practical truth that collective resolve and righteous momentum can overwhelm even renowned warriors; when inner steadiness and unity fail, strength and status do not prevent collapse.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira’s forces surge forward with a thunderous roar like the ocean, inflicting heavy losses on the Kaurava army, after which many prominent Kaurava chariot-warriors break formation and flee.