वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्य: प्रासतोमरा: । पतन्त्यविरता: शूला: शतघ्न्य: पट्टिशास्तथा,लोहेके चक्र, भुशुण्डी, प्रास, तोमर, शूल, शतघ्नी और पट्टिश आदि अस्त्र अविराम गतिसे गिरने लगे
sañjaya uvāca | āyasāni ca cakrāṇi bhuśuṇḍyaḥ prāsatomarāḥ | patanty aviratāḥ śūlāḥ śataghnyaḥ paṭṭiśās tathā ||
قال سنجيا: أخذت العجلات الحديدية، والحجارة الثقيلة للمقلاع، والرماح والحراب تهطل بلا انقطاع؛ وكذلك سقطت الرماح الثلاثية، والمقذوفات الشبيهة بالهراوات، والفؤوس الحربية. وكان المشهد يصوّر اندفاع الحرب الأعمى الذي لا يميّز: إذ تُغمر عزائم الرجال بعاصفةٍ لا تنتهي من السلاح، ويغدو الثمن الأخلاقي للعنف واضحًا جليًّا.
सयजय उवाच
The verse underscores the brutal, unceasing nature of battle: once violence is unleashed, it tends to escalate into an impersonal torrent that harms broadly. Ethically, it invites reflection on the grave consequences of war even when fought under the banner of duty.
Sañjaya describes a battlefield moment where numerous kinds of weapons—iron discs/wheels, sling-missiles, spears, javelins, tridents, heavy clubs, and axes—are falling continuously, indicating an intense exchange of missiles and a peak of combat.