वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
युधामन्यु त्रिभि: षड़भिरुत्तमौजसमाहवे । अन्यांश्व सैनिकान् विद्ध्वा युधिष्ठटिरमुपाद्रवत्
sañjaya uvāca |
yudhāmanyuḥ tribhiḥ ṣaḍbhir uttamaujasaṃ āhave |
anyānś ca sainikān viddhvā yudhiṣṭhiram upādravat ||
قال سانجيا: في غمرة القتال ضرب يودهامانيو (Yudhāmanyu) أُتَّماوجَس (Uttamaujas) بثلاثةِ سهامٍ أو بستة؛ ثم بعد أن طعن جنودًا آخرين أيضًا، اندفع قُدُمًا مُلاحِقًا يودهيشثيرا (Yudhiṣṭhira). وتُبرز الآية اندفاعَ الحربِ الذي لا يهدأ، حيث تدفعُ البراعةُ القتاليةُ والشدّةُ التكتيكيةُ مجرى الأحداث حتى في مواجهةِ أبرعِ المحاربين، فتشتدّ وطأةُ المأزق الأخلاقي في صراعِ الأقربين.
सयजय उवाच
The verse highlights the harsh ethical pressure of war: skill and duty-driven aggression (kṣatriya conduct) can rapidly escalate violence, reminding the reader that battlefield success often comes intertwined with moral burden and the tragedy of kin-conflict.
Sañjaya reports that Yudhāmanyu, amid the fighting, pierces Uttamaujas with a small volley of arrows (three or six), also strikes other soldiers, and then rushes forward to attack or pursue Yudhiṣṭhira.