Shloka 182
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
तत्पश्चात् उसने रणक्षेत्रमें द्रपदकुमार शत्रुंजय, बलानीक, जयानीक और जयाश्वको भी मार गिराया ।। श्रुताह्नयं च राजान॑ द्रौणिर्निन्ये यमक्षयम् । त्रिभिश्षान्यै: शरैस्ती३णै: सुपुड्खै्लेममालिनम्,आर्य! इसके बाद द्रोणकुमारने राजा श्रुताह्मको भी यमलोक पहुँचा दिया। फिर दूसरे तीन तीखे और सुन्दर पंखवाले बाणोंद्वारा हेममाली, पृषध्र और चन्द्रसेन-का भी वध कर डाला। तदनन्तर दस बाणोंसे उसने राजा कुन्तिभोजके दस पुत्रोंको कालके गालमें डाल दिया
tataḥ paścāt sa raṇakṣetre drapadakumāraṃ śatruṃjayaṃ balānīkaṃ jayānīkaṃ ca jayāśvam api mārayām āsa. śrutāhnayaṃ ca rājānaṃ drauṇir ninye yamakṣayam. tribhiḥ śānyaiḥ śarais tīkṣṇaiḥ supuṅkhaiḥ hemamālinam pṛṣadhraṃ ca candrasenaṃ ca jaghāna.
قال سانجيا: ثم بعد ذلك، في ساحة القتال، صرع أبناءَ دروبادا—شاتروṃجَيا وبالانيكا وجايانيكا وجاياأشفا. ثم إن ابنَ دروṇa (أشڤتّھاما) أرسل الملكَ شروتاهنايا إلى دار يَمَا. وبثلاثة سهامٍ أخرى حادّةٍ حسنةِ الريش قتل أيضًا هِمَمَالِن وبْرِشادْهرا وتشندراسينا. ثم بعد ذلك، بعشرة سهام، ألقى أبناءَ كونتيبوجا العشرة في فم كالا (الموت).
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral strain of warfare: martial skill and wrath can turn killing into a rapid sequence of acts, reminding the listener that in war the boundary between duty (kṣatriya-dharma) and excess violence is perilously thin, and death (Yama’s realm) becomes the inevitable endpoint.
Sañjaya reports that Aśvatthāmā (Droṇa’s son) continues a killing spree on the battlefield, slaying several of Drupada’s sons and other warriors, including King Śrutāhnaya, dispatching them to Yama’s abode with sharp, well-feathered arrows.