उपायैः पूर्ववधकथनम् / Strategic Justifications for Prior Eliminations
उलूकाश्चाप्यदृश्यन्त शंसन्तो विपुलं भयम्
ulūkāś cāpy adṛśyanta śaṃsanto vipulaṃ bhayam
قال سنجيا: «وكذلك شوهدت البُوم، كأنها تُنبئ برعبٍ عظيم.» وفي سجلّ الحرب هذا تُبرز هذه النُّذُرُ شدةَ الظلمة الأخلاقية واقترابَ موجة العنف، حتى ليبدو أن الطبيعة نفسها تُحذِّر من العواقب المفزعة للأدهارما (اللا-دارما) وللغضب المنفلت.
संजय उवाच
The verse highlights how the epic frames war not only as human conflict but as a moral crisis: ominous natural signs symbolize the ethical weight of violence and warn that adharma-driven actions invite widespread fear and suffering.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that owls appeared as portents, ‘announcing’ great fear—an atmospheric detail used to foreshadow impending calamity on the battlefield.