Shloka 1
घटोत्कच-कर्णयुद्धम्
Ghaṭotkaca–Karna Combat and the Release of Śakti
/ अपर बक। है २ >> द्विपज्चाशर्दाधिकशततमो< ध्याय: दुर्योधन और कर्णकी बातचीत तथा पुनः युद्धका आरम्भ संजय उवाच ततो दुर्योधनो राजा द्रोणेनैवं प्रचोदित: । अमर्षवशमापन्नो युद्धायैव मनो दथे,संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर द्रोणाचार्यसे इस प्रकार प्रेरित हो अमर्षमें भरे हुए राजा दुर्योधनने मन-ही-मन युद्ध करनेका ही निश्चय किया
sañjaya uvāca | tato duryodhano rājā droṇenai evaṃ pracoditaḥ | amarṣavaśam āpanno yuddhāyaiva mano dadhe ||
قال سانجيا: ثم إن الملك دُريودhana، وقد حثّه درونا على ذلك، استولى عليه الغيظ، فعزم في قرارة نفسه على خوض القتال.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores an ethical warning: when a leader is driven by amarṣa (wounded pride/resentment), external prompting can intensify aggression, leading to a firm resolve for war rather than a dharmic pause for discernment.
After being encouraged by Droṇācārya, King Duryodhana becomes filled with indignation and inwardly determines to resume fighting, setting the stage for the renewed outbreak of battle.