Shloka 76
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
नभो<भवत् तद् दुष्प्रेक्ष्ममुल्काभिरिव संवृतम् । धनुषको कानतक खींचकर छोड़े गये अग्निशिखा तथा सूर्यकिरणोंके समान तेजस्वी बाणोंसे भरा हुआ आकाश उल्काओंसे व्याप्त-सा जान पड़ता था। उसकी ओर देखना कठिन हो रहा था,तथैव च महाबाहुस्त्वदीयान् पाण्डुनन्दन: । गाढं विद्ध्वा शरै राजन् जयद्रथमुपाद्रवत् राजन्! इसी प्रकार महाबाहु पाण्डुनन्दन अर्जुनने आपके अन्य सैनिकोंको भी बाणोंद्वारा गहरी चोट पहुँचाकर जयद्रथपर धावा किया
sañjaya uvāca |
nabho 'bhavat tad duṣprekṣyam ulkābhir iva saṃvṛtam |
tathaiva ca mahābāhus tvadīyān pāṇḍunandanaḥ |
gāḍhaṃ viddhvā śarai rājann jayadratham upādravat ||
قال سانجيا: صار السماء عسيرَ النظر، كأنها مُغطّاةٌ بالشُّهُب، مكتظّةً بسهامٍ متّقدة أُطلقت من أقواسٍ مشدودة—سهامٍ متلألئة كألسنة النار وكأشعة الشمس. وعلى هذا النحو، يا أيها الملك، اندفع أرجونا عظيمُ الذراعين، بهجةُ آلِ باندو، بعدما طعن جنودك طعنًا عميقًا بسهامه، ليهاجم جايادراثا.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a warrior’s vow-driven resolve can intensify battle into something dazzling and terrifying, reminding the listener that martial excellence and determination carry heavy ethical consequences when expressed through mass violence.
Sañjaya describes the sky filled with blazing arrows like meteors, then reports that Arjuna, after wounding the Kaurava forces, rushes forward to attack Jayadratha.