अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
कृपं विव्याध विंशत्या कर्ण पज्चाशता शरै:,उन्होंने कृपाचार्यको बीस, कर्णको पचास तथा शल्य और दुर्योधनको छ:-छ: बाण मारे। साथ ही वृषसेनको आठ और सिंधुराज जयद्रथको साठ बाणोंसे घायल कर दिया
kṛpaṃ vivyādha viṃśatyā karṇaṃ pañcāśatā śaraiḥ | śalyaṃ ca duryodhanaṃ ca ṣaṭ-ṣaḍbhiḥ śarair api | vṛṣasenaṃ cāṣṭabhiḥ śaraiḥ sindhurājaṃ jayadrathaṃ ṣaṣṭyā śaraiḥ samarpayat ||
قال سانجيا: طعن كṛپا بعشرين سهمًا، وكَرْنَة بخمسين. وضرب شالْيَة ودوريودhana بستة أسهم لكلٍّ منهما. ثم جرح فْرِشَسِينَه بثمانية أسهم، وملك السِّندهو جايادراثا بستين—مُظهرًا قوةً موزونةً وعزمًا ميدانيًّا وسط مطالب الحرب التي لا ترحم.
संजय उवाच
The verse highlights the disciplined application of force in a dharmic war: the warrior’s skill is shown not only by striking opponents, but by calibrated targeting and control—an ethic of responsibility even amid violence.
Sañjaya reports a rapid sequence of successful shots: Kṛpa is hit with 20 arrows, Karṇa with 50, Śalya and Duryodhana with 6 each, Vṛṣasena with 8, and Jayadratha (Sindhu king) with 60—indicating a fierce exchange and the attacker’s dominance in that moment.