Shloka 733
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
न्यवधीत् तावकं सैन्यं शरैरकाग्निसंनि भै: । श्रीकृष्णके ऐसा कहनेपर प्रतापी पाण्डुपुत्र अर्जुनने सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी बाणोंद्वारा आपकी सेनाका वध आरम्भ किया
sañjaya uvāca |
nyavadhīt tāvakaṃ sainyaṃ śarair arkāgnisaṃnibhaiḥ |
قال سَنْجَيا: لما قال شري كريشنا ذلك، شرع أرجونا، ابن باندو الجسور، يفتك بجيشك بسهام متقدة كالشمس والنار. وفي مناخ الحرب الأخلاقي، كان ذلك تنفيذًا لا يلين لواجب الكشاتريا؛ فالقوة لا تُستعمل لهوى شخصي، بل ثمرةُ ولاءٍ مختار وزخمِ صراعٍ موثوقٍ بالدَّهَرْما لا يُردّ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of dharma-bound warfare: once battle is joined, a warrior’s duty is carried out with unwavering resolve. It highlights how power and skill, symbolized by sun- and fire-like arrows, become instruments of consequence within a conflict shaped by prior choices and loyalties.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna has begun slaughtering the Kaurava forces, using blazing arrows likened to the sun and fire, signaling a fierce escalation in the fighting.