Shloka 96
गदाश्न गुर्वी: परिघानयस्मया- नसींक्ष॒ शक्ती क्ष रणे नराधिपा: । महान्ति शस्त्राणि च भीमदर्शना: प्रगृह् पार्थ सहसाभिदुद्रुवु:,उस रफणक्षेत्रमें भयंकर दिखायी देनेवाले कितने ही नरेश भारी गदाओं, लोहेके परिघों, तलवारों, शक्तियों और बड़े-बड़े अस्त्र-शस्त्रोंको हाथमें लेकर कुन्तीनन्दन अर्जुनपर सहसा टूट पड़े
sañjaya uvāca |
gadāś ca gurvyaḥ pari-ghān ayasmayān asīṃś ca śaktīś ca raṇe narādhipāḥ |
mahānti śastrāṇi ca bhīmadarśanāḥ pragṛhya pārthaṃ sahasābhidudruvuḥ ||
قال سنجيا: في ذلك الميدان، اندفع ملوكٌ كثيرون ذوو منظرٍ مهيب، وقد قبضوا على صوالج ثقيلة، وهراوات من حديد، وسيوف، ورماح، وسائر الأسلحة العظيمة، فهجموا فجأةً مجتمعين على بارثا (أرجونا).
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical strain of warfare: even when faced with overwhelming, coordinated violence, a dharmic warrior is tested for steadiness, disciplined action, and fidelity to duty rather than panic or cruelty.
Sañjaya reports that many kings, armed with heavy blunt weapons and blades, suddenly charge together at Arjuna on the battlefield, intensifying the immediate danger around him.