द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
सैन्धवं दशभिर्बाणैर्वुषसेन त्रिभि: शरै: । शारद्वतं च विंशत्या विद्ध्वा पार्थो ननाद ह,इसी प्रकार कुन्तीपुत्र अर्जुनने भी उन्हें बाणोंसे बींधकर बदला चुकाया। अर्जुनने द्रोणपुत्र अश्वत्थामाको चौंसठ, मद्रराज शल्यको सौ, सिन्धुराज जयद्रथको दस, वृषसेनको तीन और कृपाचार्यको बीस बाणोंसे घायल करके सिंहनाद किया
saindhavaṁ daśabhir bāṇair vṛṣaseṇaṁ tribhiḥ śaraiḥ | śāradvataṁ ca viṁśatyā viddhvā pārtho nanāda ha ||
قال سنجيا: إن أرجونا، ابن بريثا، أصاب جايادراثا ملك السِّند بعشر سهام، وأصاب ڤريشاسينا بثلاثة نبال، وأصاب كريپا شارادڤاتا بعشرين. ولمّا ردَّ هجومهم بردودٍ موزونةٍ حاسمة، زأر بارثا زئيرَ الأسد—إعلاناً لعزمه القتالي وثباته على واجب الدارما وسط فوضى الحرب.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in action: when attacked in a righteous battle, Arjuna responds with controlled, proportionate force and steadfast courage, affirming resolve without abandoning discipline.
Sañjaya reports that Arjuna counters multiple Kaurava-side warriors—Jayadratha, Vṛṣasena, and Kṛpa—wounding each with a specified number of arrows, then gives a lion-like roar to rally and intimidate amid the ongoing combat.