Shloka 72
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
स तेजसा शस्त्रकृतेन पूतो महाहवे देहवरं विसृज्य । आक्रामदूर्ध्व वरदो वराहों व्यावृत्त्य धर्मेण परेण रोदसी,वरदायक तथा वर पानेके योग्य भूरिश्रवाने उस महायुद्धमें शस्त्रके तेजसे पवित्र हो अपने उत्तम शरीरका परित्याग करके उत्कृष्ट धर्मके द्वारा पृथ्वी और आकाशको लाँघकर ऊर्ध्वलोकमें गमन किया
sa tejasā śastrakṛtena pūto mahāhave dehāvaraṁ visṛjya | ākrāmad ūrdhvaṁ varado varāho vyāvṛttya dharmeṇa pareṇa rodasī ||
قال سانجيا: لقد تطهّر في تلك المعركة العظمى بوهج الأسلحة المحرِق، فطرح جسده الرفيع. ثم إن بهوريشرَفاس—الجديرَ بالمنح والواهبَ للمنح—ارتقى صعودًا؛ وبالدهرما العليا تجاوز الأرض والسماء إلى العوالم الأسمى.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a warrior’s death as ethically meaningful when aligned with supreme dharma: the body is relinquished, and the soul’s onward journey is portrayed as purification and ascent, not mere destruction.
Sañjaya reports that Bhūriśravā, after being slain in the great battle, abandons his body and—by the power of his dharma—passes beyond earth and sky to attain the higher realms.