Nakula–Śakuni Duel and the Night Battle; Śikhaṇḍin–Kṛpa Engagement (नकुल-शकुनियुद्धं तथा रात्रियुद्धवर्णनम्)
हृष्टवद् धार्तराष्ट्राणां पश्यताम भ्यवर्षताम् | सात्यकि और भूरिश्रवा दोनों परस्पर बाणोंकी बौछार कर रहे थे और धृतराष्ट्रके सभी पुत्र हर्षमें भरकर उनके युद्धका दृश्य देख रहे थे
hṛṣṭavad dhārtarāṣṭrāṇāṁ paśyatām abhyavarṣatām | sātyakiś ca bhūriśravāś ca parasparaṁ bāṇānāṁ vṛṣṭim avarṣatām ||
قال سنجيا: وبينما كان جميع أبناء دريتاراشترا (Dhṛtarāṣṭra) ينظرون مبتهجين، كان ساتياكي (Sātyaki) وبھوريشرافا (Bhūriśravā) يمطر أحدهما الآخر بوابلٍ من السهام.
संजय उवाच
The verse implicitly critiques the moral numbness that can arise in war: observers may feel exhilaration at violence, treating suffering as entertainment. It invites reflection on dharma—how one’s inner disposition (rejoicing in harm) shapes ethical responsibility even without directly fighting.
Sañjaya reports that Sātyaki and Bhūriśravā are locked in a fierce duel, each showering the other with arrows, while Dhṛtarāṣṭra’s sons watch the combat with delight.