Shloka 2236
Nakula–Śakuni Duel and the Night Battle; Śikhaṇḍin–Kṛpa Engagement (नकुल-शकुनियुद्धं तथा रात्रियुद्धवर्णनम्)
जिधघांसुर्भरतश्रेष्ठ विव्याध निशितै: शरै: । भरतश्रेष्ठ! सोमदत्तपुत्र भूरिश्रवाने शिनिप्रवर सात्यकिको मार डालनेकी इच्छासे शीघ्रगामी बाणोंद्वारा आच्छादित करके तीखे बाणोंसे घायल कर दिया
sañjaya uvāca | jighāṃsur bharataśreṣṭha vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ |
قال سَنجايا: يا خيرَ البهاراتا، إن ساتياكي—أبرزَ الشينيين—وقد عزم على القتل، أسرع فغطّى بهوريشرافا ابنَ سوماداتّا بسِهامٍ خاطفة، ثم طعنه بسهامٍ حادّة فأثخنه جراحاً. ويُبرز المشهد زخمَ المعركة الكالح، حيث يغلب قصدُ الإهلاك على الكفّ، ويُؤدَّى واجبُ المحارب بقوةٍ لا تلين.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethical tension of war: once combat is fully engaged, a warrior’s intent and duty can harden into lethal resolve, showing how quickly restraint can be eclipsed by the imperative to defeat the enemy.
Sañjaya reports that Sātyaki, determined to kill, showers Bhūriśravas (Somadatta’s son) with swift arrows and wounds him with sharp shafts, intensifying their duel in the Drona Parva battle sequence.