Shloka 75
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
त॑ कार्ष्णि समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् । सहिता: सर्वराजान: परिवद्रु: समन््तत:,उस समय अर्जुनपुत्र अभिमन्यु युद्धसे मुक्त होकर अपने उत्तम रथपर जा बैठा। इतनेहीमें सब राजाओंने एक साथ आकर उसे सब ओरसे घेर लिया
taṁ kārṣṇi samārān muktam āsthitaṁ ratham uttamam | sahitāḥ sarvarājānaḥ parivavruḥ samantataḥ ||
قال سانجيا: ثم إن أبهيمانيو، ابن أرجونا، بعدما انفلت من زحام القتال، اعتلى عربته الممتازة. وفي تلك اللحظة بعينها، أقبل جميع الملوك متّحدين، فأحاطوا به من كل جانب—منعطفٌ نذيرٌ يبيّن كيف تُحشد قوة الجماعة على فارسٍ واحدٍ في فوضى الحرب وضغطها الأخلاقي.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical tension of warfare: individual valor can be overwhelmed when many unite against one, raising questions about fairness, dharma in combat, and the moral cost of victory pursued through collective encirclement.
Abhimanyu briefly disengages from active fighting and takes his place on his chariot; immediately afterward, multiple kings coordinate and surround him from all directions, setting up a dangerous confrontation.