Shloka 57
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
स तेनानेकतारेण चर्मणा कृतहस्तवत् | भ्रान्तासिवव्यचरन्मार्गान् दर्शयन् वीर्यमात्मन:,उसने अपनी शक्तिका परिचय देते हुए सुशिक्षित हाथोंवाले पुरुषकी भाँति अनेक ताराओंके चिह्नोंसे युक्त ढालके साथ अपनी तलवारको घुमाते और अनेक पैंतरे दिखाते हुए रणभूमिमें विचरना आरम्भ किया
sa tenānekatareṇa carmaṇā kṛtahastavat | bhrāntāsir vyacaran mārgān darśayan vīryam ātmanaḥ ||
قال سنجيا: ومع ذلك الترس الموسوم بعلامات كثيرة كأنها نجوم، أخذ يجول في ساحة القتال كمن تمرّست يداه—يدير سيفه ويُظهر شتى المناورات، فيجعل بأسه ظاهرًا للعيان. ويبرز المشهد مهارة المحارب المصقولة وثقته، ضمن جوّ أخلاقي ثقيل لحربٍ بين ذوي القربى، حيث تُسخَّر هذه البراعة لأغراض الهلاك.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial training and the public display of prowess; ethically, it reminds the reader that skill and heroism, though admirable in a kṣatriya, are morally weighty when exercised in a war among kin, where prowess becomes an instrument of widespread harm.
Sañjaya describes a warrior entering or moving through the battlefield, holding a shield decorated with many star-like marks and rapidly whirling his sword, demonstrating various tactical movements to exhibit his strength and expertise.