Shloka 53
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
सौभद्र: पौरवं त्वन्यैर्विदूध्वा सप्तभिराशुगै: । पज्चभिस्तस्य विव्याध हयान् सूतं च सायकै:,फिर अन्य सात शीघ्रगामी बाणोंद्वारा पौरवको घायल करके अभिमन्युने पाँच बाणोंसे उनके घोड़ों और सारथिको भी क्षत-विक्षत कर दिया
Saubhadraḥ Pauravaṁ tv anyair vidūdhvā saptabhir āśugaiḥ | pañcabhis tasya vivyādha hayān sūtaṁ ca sāyakaiḥ ||
قال سنجيا: إن أبهيمانيو، ابن سوبهادرا، أصاب محارب الكورافا أولًا بسبعة سهام سريعة فأدمَاه. ثم بخمسة سهام أخرى طعن خيوله وسائق عربته أيضًا—مُظهرًا اندفاع المعركة القاسي، حيث يصبح شلّ حركة العدو وقطع عونه ضرورة حاسمة، وإن كانت كئيبة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethical landscape of dharma-yuddha: a warrior’s duty includes strategic disabling of the enemy’s capacity to fight (chariot, horses, charioteer), even though it intensifies suffering. It reflects how battlefield dharma often operates through necessity and tactical decisiveness rather than gentler ideals.
Sañjaya narrates that Abhimanyu first wounds a Kaurava opponent with seven swift arrows, then follows up by shooting five arrows that strike the opponent’s horses and charioteer, aiming to cripple the chariot’s movement and support.