Shloka 33
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
धृष्टकेतु: कृपेणास्तान् छित्त्वा बहुविधाउ्छरान् । कृप॑ विव्याध सप्तत्या लक्ष्म चास्याहरत् त्रिभि:,धृष्टकेतुने कृपाचार्यके चलाये हुए अनेक बाणोंको काटकर उन्हें सत्तर बाणोंसे घायल कर दिया और तीन बाणोंद्वारा उनके चिह्नस्वरूप ध्वजको भी काट गिराया
dhṛṣṭaketuḥ kṛpeṇāstān chittvā bahuvidhāñ śarān | kṛpaṃ vivyādha saptatyā lakṣma cāsyāharat tribhiḥ ||
قال سنجيا: إنَّ دْهْرِشْتَكيتو، بعدما قطع شتّى السهام التي أطلقها كِرِبا، طعن كِرِبا بسبعين سهمًا؛ ثم بثلاثة سهامٍ أخرى أسقط شِعارَه المميِّز—رايتَه—فأبان للناس لحظةَ انحسارِ تفوّقه في مبارزة المهارة والثبات على ساحة الوغى.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya code in battle: mastery over weapons, swift counteraction, and the symbolic importance of honor-markers like a banner. Victory is shown not only by wounding an opponent but also by striking his emblem, which publicly signals a shift in momentum.
Dhṛṣṭaketu intercepts and cuts the many arrows released by Kṛpa, then retaliates by wounding Kṛpa with seventy arrows and finally fells Kṛpa’s banner with three more, demonstrating superior timing and battlefield dominance in that exchange.