रात्रौ युद्धप्रवृत्तिः — Night Battle Begins; Duryodhana’s Protective Orders for Droṇa
Droṇa-parva 139
किरणैरिव सूर्यस्य महीध्रो भरतर्षभ । कर्णचापच्युतैर्बाणै: प्राच्छाद्यत वृकोदर:,भरतश्रेष्ठ! जैसे सूर्यकी किरणोंसे पर्वत ढक जाता है, उसी प्रकार कर्णके धनुषसे छूटे हुए बाणोंद्वारा भीमसेन आच्छादित हो गये
sañjaya uvāca |
kiraṇair iva sūryasya mahīdhro bharatarṣabha |
karṇacāpacyutair bāṇaiḥ prācchādyata vṛkodaraḥ ||
يا ثورَ آلِ بهاراتا! كما يُستَر الجبلُ بأشعة الشمس، كذلك غُطِّي فِرِكودارا (بيما) بسهامٍ انطلقت من قوسِ كارنا.
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, even the mightiest warriors can be overwhelmed by concentrated force; it invites reflection on the tragic cost of kṣatriya conflict, where courage and endurance persist amid destructive inevitability.
Sanjaya describes Karna’s intense arrow-shower: Bhima (Vṛkodara) is so densely struck that he appears ‘covered,’ compared to a mountain hidden by the sun’s rays—an image emphasizing Karna’s dominance in that moment.