Shloka 26
अन्धकार-रजःसंमूढे रणाङ्गणे प्रदीपप्रकाशः | Illumination of the Army in Darkness and Dust
षट्त्रिंशद्धिस्ततो भल्लैरनिशितैस्तिग्मतेजनै: । व्यधमत् कवचं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डव:,तत्पश्चात् क्रोधमें भरे हुए भीमसेनने प्रचण्ड तेजवाले छत्तीस तीखे भल्लोंका प्रहार करके सूतपुत्रके कवचकी धज्जियाँ उड़ा दीं
ṣaṭtriṁśaddhis tato bhallair aniśitais tigmatajanaiḥ | vyadhamat kavacaṁ kruddhaḥ sūtaputrasya pāṇḍavaḥ ||
قال سنجيا: ثم إنّ الباندفي، وقد اشتعل غضبًا، ضرب ابن السائس بستٍّ وثلاثين سهمًا من سهام «بهلّا» الحادّة كالموسى، المتّقدة بالقوة، فمزّق درعه تمزيقًا.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) fuels harsher action in war: skill and strength, when driven by wrath, aim at stripping an opponent’s defenses, reflecting the ethical tension between duty in battle and the corrosive force of rage.
Sañjaya reports that Bhīmasena, a Pāṇḍava warrior, strikes Karna (called sūtaputra) with thirty-six sharp bhalla arrows, ripping apart Karna’s armour and intensifying the combat.