Shloka 41
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
षड्भि: सूतं त्रिभि: केतुं पुनस्तं चापि सप्तभि: । उसने नौ बाणोंसे भीमसेनको, आठ बाणोंसे उनके घोड़ोंको और छ: बाणोंसे सारथिको घायल कर दिया। फिर तीन बाणोंद्वारा उनकी ध्वजापर आघात करके उन्हें भी पुन: सात बाणोंसे बींध डाला || ४० है ।। भीमसेनो<पि संक्रुद्ध: साश्वयन्तारमाशुगै:
ṣaḍbhiḥ sūtaṃ tribhiḥ ketuṃ punas taṃ cāpi saptabhiḥ | bhīmaseno 'pi saṃkruddhaḥ sāśvayantāram āśugaiḥ ||
قال سنجيا: بستة سهامٍ أصاب السائق، وبثلاثةٍ ضرب الراية، ثم عاد فطعن بهيماسينا بسبعة نبال. فاغتاظ بهيما، سريعَ الفعل، فانقضّ عليه ومعه خيله وسائقه، إذ كانت حُمّى القتال وواجبُ المحارب أن يردّ القوةَ بالقوة تضغط بلا انقطاع.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in wartime: a warrior must respond decisively to aggression, yet the narrative also implicitly warns how anger (saṃkrodha) rapidly escalates violence, testing self-mastery amid duty.
An opponent targets Bhīma’s chariot-systematically striking the charioteer and banner and then piercing Bhīma with multiple arrows. Bhīma becomes enraged and prepares a swift counterattack involving the enemy’s chariot-team (horses and driver).