Shloka 2
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
शोणाश्वृं रथमास्थाय नरवीर: समाहित: । समरे< भ्यद्रवत् पाण्डूनू जवमास्थाय मध्यमम्,नरखवीर द्रोण लाल घोड़ोंवाले रथपर आरूढ़ हो चित्तको एकाग्र करके मध्यम वेगका आश्रय ले समरभूमिमें पाण्डवोंपर टूट पड़े
śoṇāśvaṁ ratham āsthāya naravīraḥ samāhitaḥ | samare 'bhyadravat pāṇḍūn javam āsthāya madhyamam ||
قال سنجيا: امتطى ذلك البطل عربته التي تجرّها خيولٌ حمراء كستنائيّة، وقد جمع قلبه وثبّت عزمه. ثم اندفع في المعركة نحو الباندَفيّين بسرعةٍ متوسطةٍ موزونة، هجومًا منضبطًا لا طيش فيه.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, the text highlights mental composure (samāhita) and measured action (madhyama-java): strength guided by discipline rather than uncontrolled rage.
Sañjaya describes a warrior mounting a chariot drawn by red horses and charging toward the Pāṇḍavas on the battlefield, advancing with a controlled, moderate speed.