Droṇa’s Rebuke to Duryodhana after Jayadratha’s Fall (द्रोणेन दुर्योधनं प्रति प्रत्युक्तिः)
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभि: । तत्पश्चात् उसने राजा विराट और ट्रपदको छः:-छः बाणोंसे बींध डाला, फिर शिखण्डीको सौ, धृष्टद्यम्मनको बीस और द्रौपदीपुत्रोंकी तीन-तीन बाणोंसे घायल किया
dhṛṣṭadyumnaṃ ca viṃśatyā draupadeyāṃs tribhis tribhiḥ | tatpaścāt sa rājānaṃ virāṭaṃ drupadaṃ ca ṣaḍbhiḥ ṣaḍbhir bāṇair viddhvā śikhaṇḍinaṃ śatena dhṛṣṭadyumnaṃ viṃśatyā draupadeyāṃs ca tribhis tribhir abhyahanat ||
قال سنجيا: أصاب دْهْرِشْتَدْيُومْنَ بعشرين سهماً، وجرح كلاً من أبناء دروبدي بثلاثة سهام. ثم بعد ذلك طعن الملك فيرَاطا والملك دروبدا بستة سهام لكلٍّ منهما؛ ثم أمطر شيخاندين بمئة سهم، وضرب دْهْرِشْتَدْيُومْنَ مرة أخرى بعشرين، وجرح الأمراء المولودين من دروبدي بثلاثة سهام لكل واحد.
संजय उवाच
The verse highlights the grim impartiality of war: status, kinship, and prior alliances do not shield anyone from harm. It invites reflection on kṣatriya-duty in battle versus the moral and human consequences of relentless violence.
Sañjaya reports a warrior’s rapid sequence of attacks: Dhṛṣṭadyumna is hit with twenty arrows; each Draupadī-born prince with three; then Virāṭa and Drupada with six each; Śikhaṇḍin with a hundred; and again Dhṛṣṭadyumna and the Draupadeyas are struck in the same measures.