Droṇa’s Rebuke to Duryodhana after Jayadratha’s Fall (द्रोणेन दुर्योधनं प्रति प्रत्युक्तिः)
अभवत् सर्वभूतानामभावकरणो महान् | भारत! पाण्डव-सैनिकों तथा दुर्योधनका वह भयंकर संग्राम समस्त प्राणियोंके लिये महान् संहारकारी सिद्ध हुआ
abhavat sarvabhūtānām abhāvakaraṇo mahān | bhārata! pāṇḍava-sainikās tathā duryodhanasya sa bhayaṅkaraḥ saṅgrāmaḥ samasta-prāṇināṃ mahān saṃhārakārī siddhaḥ
قال سنجيا: يا بهاراتا، إنّ ذلك القتال الرهيب بين قوات الباندافا ودوريودhana صار سببًا عظيمًا للفناء على جميع الكائنات الحيّة.
संजय उवाच
Even when framed as kṣatriya duty, war easily expands into indiscriminate ruin; the verse underscores the ethical gravity of violence and how adharma-driven conflict becomes a force of widespread destruction affecting all beings.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the ongoing clash between the Pāṇḍava forces and Duryodhana’s side has become terrifyingly destructive, resulting in massive slaughter and devastation.