अर्जुनस्य गुरुधर्मविलापः तथा शैनेयकर्णयोर्युद्धारम्भः | Arjuna’s Lament on Guru-Dharma and the Opening of the Sātyaki–Karṇa Duel
&--“&<&< श्नु नासा त्सथिस विशत्यधिकशततमो< ध्याय: सात्यकिद्वारा दुर्योधनकी सेनाका संहार तथा भाइयोंसहित दुर्योधनका पलायन संजय उवाच जित्वा यवन काम्बोजान् युयुधानस्ततो<र्जुनम् जगाम तव सैन्यस्य मध्येन रथिनां वर:,संजय कहते हैं--राजन! रथियोंमें श्रेष्ठ युयुधान यवनों और काम्बोजोंको पराजित करके आपकी सेनाके बीचसे होते हुए अर्जुनकी ओर चले
sañjaya uvāca | jitvā yavanakāmbojān yuyudhānas tato 'rjunam | jagāma tava sainyasya madhyena rathināṃ varaḥ ||
قال سنجيا: أيها الملك، إنّ يويودھانا—أفخرُ فرسان العربات—بعد أن قهر اليافانا والكامبوجا، اندفع بعربته نحو أرجونا، عابرًا من وسط جيشك. وتُبرز الآية وفاءً ثابتًا للقضية المختارة وزخمَ الحرب الذي لا يهدأ، حيث تُقاس البسالة والواجب بالقدرة على شقّ صفوف الخصوم دون تردّد.
संजय उवाच
The verse foregrounds kṣatriya-dharma in action: courage, resolve, and loyalty. Yuyudhāna’s advance toward Arjuna after defeating opponents shows steadfast commitment to an ally and the duty to support one’s side even when the path lies through the enemy’s main force.
Sañjaya reports to the king that Yuyudhāna (Sātyaki), after overcoming contingents of Yavanas and Kāmbojas, drives his chariot through the center of the king’s army to reach Arjuna—indicating a forceful breakthrough maneuver amid intense fighting.