Shloka 34
जयद्रथवधः — The Slaying of Jayadratha
Sunset Vow and Curse-Condition
अद्य मे क्रुद्धरूपस्य निघ्नतश्न वरान् वरान् | द्विरर्जुनमिमं लोकं मंस्यतेड्द्य सुयोधन:,आज क्रोधमें भरकर मैं कौरव-सेनाके उत्तमोत्तम वीरोंको चुन-चुनकर मारूँगा, जिससे दुर्योधनको यह मालूम होगा कि अब संसारमें दो अर्जुन प्रकट हो गये हैं
adya me kruddharūpasya nighnataś ca varān varān | dvir arjunam imaṁ lokaṁ maṁsyate 'dya suyodhanaḥ ||
قال سوتا: «اليوم، وقد اتخذتُ هيئة الغضب، سأصرع—واحدًا بعد واحد—أفاضل المحاربين. وحينئذٍ سيدرك سويوذانا (دوريودانا) أن في هذا العالم، اليوم، قد ظهر أرجونان.»
सूत उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can fuel vows of extraordinary violence and self-comparison with ideals (Arjuna as the benchmark). Ethically, it illustrates the war-mindset where prowess and reputation become overriding aims, often eclipsing restraint and reflective dharma.
Sūta narrates a warrior’s fierce resolve: in a rage he will pick off the Kauravas’ foremost fighters, so that Duryodhana will be forced to acknowledge a new champion equal to Arjuna—‘as if two Arjunas’ now fight in the world.