Shloka 33
जयद्रथवधः — The Slaying of Jayadratha
Sunset Vow and Curse-Condition
मत्सायकचिताड्रानां रुधिरं स्रवतां मुहुः । सैनिकानां वध दृष्टवा संतप्स्यति सुयोधन:,मैं अपने बाणोंसे सारे कौरव-सैनिकोंका शरीर व्याप्त कर दूँगा और वे बारंबार रक्त बहाते हुए प्राण त्याग देंगे। इस प्रकार अपने सैनिकोंका संहार देखकर सुयोधन संतप्त हो उठेगा
matsāyakacitāḍrāṇāṃ rudhiraṃ sravatāṃ muhuḥ | sainikānāṃ vadhaṃ dṛṣṭvā saṃtapsyati suyodhanaḥ ||
قال سوتا: «مرّة بعد مرّة سيسيل الدم من أولئك المحاربين، وأجسادهم مبللة ومثقوبة بسهامي ذات هيئة السمكة. وحين يرى سويوذانا (دوريودانا) مذبحة جنوده، ستلتهمه اللوعة.»
सूत उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral cost of war: victory pursued through mass killing inevitably returns as grief and inner torment, even to the one who seeks dominance. It underscores how adharma-driven ambition culminates in suffering for one’s own side.
The narrator (Sūta) describes a warrior’s fierce intent to pierce and overwhelm the Kaurava troops with fish-shaped arrows, causing repeated bleeding and death; the consequence emphasized is Duryodhana’s anguish on witnessing his army’s destruction.