Śaineya–Bhūriśravas: Genealogy, Svayaṃvara Contest, and the Maheśvara Boon
अभिद्रवत गृह्नीत हयान् द्रोणस्प धावत | इति सम चुक्रुशु: सर्वे राजपुत्रा: सराजका:,उस समय समस्त राजा और राजकुमार पुकार-पुकारकर कहने लगे--“अरे! दौड़ो दौड़ो! द्रोणाचार्यके घोड़ोंको पकड़ो”
abhidravata gṛhṇīta hayān droṇasya dhāvata | iti sma cukruśuḥ sarve rājaputrāḥ sa-rājakāḥ ||
قال سنجيا: عندئذٍ أخذ جميع الأمراء، ومعهم ملوكهم، يصرخون مرارًا: «اهجموا! أسرعوا! أمسكوا بخيل درونا!» وفي زحمة القتال تكشف هذه الصيحة العاجلة حسابًا تكتيكيًا وأخلاقيًا معًا: كبح المعلّم المحارب المهيب لا بالقتل المباشر وحده، بل بتعطيل حركته وزخمه—حيلةٌ وُلدت من الخوف والضرورة ومن منطق الحرب القاسي الذي لا يرحم.
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, opponents often seek to neutralize a superior force through practical means—here, by capturing the horses—showing the tension between ideal dharma and battlefield necessity, where urgency and survival drive tactical choices.
As Droṇa advances powerfully in battle, the assembled kings and princes shout orders to rush forward and seize his horses, aiming to halt or weaken his assault by stopping his chariot’s movement.