Shloka 28
Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
क्षुप्रैरर्धचन्द्रैश्न सात्वतेन विदारिता: । क्षरन्तोडसृक् तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवु:,उनके चिग्घाड़नेकी ध्वनि मेघोंकी गर्जनाके समान जान पड़ती थी। वे सात्यकिके चलाये हुए नाराच, वत्सदन्त, भल्ल, अंजलिक, क्षुरप्र और अर्द्धचन्द्र नामक बाणोंसे विदीर्ण हो नाना प्रकारसे आर्तनाद करते, रक्त बहाते तथा मल-मूत्र छोड़ते हुए भाग रहे थे
kṣuraprair ardhacandraiś ca sātvatenābhividāritāḥ | kṣaranto 'sṛk tathā mūtraṃ purīṣaṃ ca pradudruvuḥ ||
قال سنجيا: مزّقهم محارب الساتڤاتا (ساتيَكي) بسهامٍ حادّة الرؤوس وبسهامٍ على هيئة نصف قمر، ففرّوا مذعورين—ينزفون دمًا، ومن شدة الرعب كانوا يفرغون البول والغائط وهم يهربون.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dehumanizing terror of war: when struck and overwhelmed, even trained warriors lose composure and bodily control. It implicitly cautions that martial glory is inseparable from suffering, fear, and moral cost.
Sañjaya reports that Sātyaki, using razor-headed and crescent-shaped arrows, grievously wounds enemy fighters. Bleeding and terrified, they flee the battlefield, some involuntarily voiding urine and excrement.