Shloka 8
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
तब अंकुशकी मार खाये हुए गजराजके समान अत्यन्त कुपित हुए महाबाहु सात्यकिने अग्निके समान तेजस्वी पचास नाराचोंद्वारा द्रोणाचार्यको वेध दिया ।। भारद्वाजो रणे विद्धो युयुधानेन सत्वरम् । सात्यकिं बहुभिर्बाणैर्यतमानमविध्यत,सात्यकिके द्वारा समरांगणमें घायल हो द्रोणाचार्यने शीघ्र ही बहुत-से बाण मारकर विजयके लिये प्रयत्न करनेवाले सात्यकिको क्षत-विक्षत कर दिया
sañjaya uvāca | tad aṅkuśakī-māra-khāye hue gajarāja-samānaḥ atyanta-kupito mahābāhuḥ sātyakiḥ agni-samāna-tejasvī pañcāśan nārācaiḥ droṇācāryaṃ vivyādha || bhāradvājo raṇe viddho yuyudhānena satvaram | sātyakiṃ bahubhir bāṇair yatamānam avidhyata ||
قال سنجيا: اغتاظ ساتيَكي، عظيمُ الساعد، كفيلٍ جليلٍ ضُرِب بالمِهْمَاز، وكان متلألئاً كالنار؛ فطعن دروناآچاريا بخمسين سهماً من حديد. ثم إن درونا، ابن بهاردفاجا، وقد جُرح في المعركة بيد يويودھانا، عاجل بالردّ: فأصاب ساتيَكي بسهامٍ كثيرة ومزّقه وهو يجاهد لنيل الظفر.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical gravity of warfare: anger and duty can drive even exemplary figures into cycles of retaliation. It implicitly warns that martial excellence without inner restraint multiplies suffering, while also reflecting the Kshatriya code where steadfast effort and swift response are expected in battle.
Satyaki (Yuyudhana), furious like an elephant struck by a goad, shoots fifty powerful iron arrows at Dronacharya. Drona, though wounded, immediately retaliates and wounds Satyaki with many arrows as Satyaki presses on seeking victory.