Shloka 72
द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
महामारुतवेगेन समुद्रमिव पर्वसु । धार्रराष्ट्रबलं तात विक्षिप्तं सव्यसाचिना,तात! पूर्णिमाके दिन प्रचण्ड वायुके वेगसे विक्षुब्ध हुए समुद्रके समान सव्यसाची अर्जुनके द्वारा पीड़ित हुई दुर्योधनकी सेनामें हलचल मच गयी है
mahāmārutavegena samudram iva parvasu | dhārtarāṣṭrabalaṃ tāta vikṣiptaṃ savyasācinā ||
قال يودهيشثيرا: «يا أخي العزيز، كالبحرِ إذا هاج عند رؤوس الجبال بدفع ريحٍ عاتية، كذلك جيشُ أبناء دِهرتراشترا قد اضطرب اضطرابًا شديدًا—بعثره سافياساشين (أرجونا) وزلزل صفوفه وشتّته.»
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how righteous resolve and disciplined skill can decisively affect collective morale in war: a single master-archer acting within kṣatriya duty can turn an opposing host into confusion, illustrating the ethical weight of capability and leadership in moments of crisis.
Yudhiṣṭhira describes the battlefield situation: Arjuna, called Savyasācin, has struck the Kaurava forces so powerfully that their ranks are shaken and scattered, compared to the ocean churning under a violent wind.