द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
त्वं हि सत्यव्रतः शूरो मित्राणामभयड्कर: । लोके विख्यायसे वीर कर्मभि: सत्यवागिति,तुम सत्यव्रती, शूरवीर तथा मित्रोंको अभय देनेवाले हो। वीर! तुम अपने कर्माद्वारा संसारमें सत्यवादीके रूपमें विख्यात हो
tvaṁ hi satyavrataḥ śūro mitrāṇām abhayakaraḥ | loke vikhyāyase vīra karmabhiḥ satyavāg iti ||
إنك حقًّا بطلٌ نذر نفسه للصدق، وشجاعٌ يهب أصدقاءه الأمان من الخوف. أيها المحارب، بأفعالك اشتهرت في العالم بأن كلامك حقّ لا كذب فيه.
युधिष्ठिर उवाच
Ethical identity must align with action: one known as satyavrata and satyavāk should uphold truth consistently, especially under the strain of war, because public trust and dharma rest on truthful speech and protective conduct.
Yudhiṣṭhira addresses a warrior (not named in this verse) by praising his established virtues—truthfulness, bravery, and giving safety to friends—using that reputation as moral leverage to urge him toward a dharmic course of action in the ongoing conflict.