Shloka 203
Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
ध्वजाग्रेडलोहितार्काभो हेमजालपरिष्कृत: । सिन्धुराज जयद्रथकी ध्वजाके अग्रभागमें उज्ज्वल सूर्यके समान श्वेत कान्तिमान् और सोनेकी जालीसे विभूषित चाँदीका बना हुआ वराहचिह्न अत्यन्त सुशोभित हो रहा था
dhvajāgreḍalohitārkābho hemajālapariṣkṛtaḥ | sindhurāja-jayadrathakī dhvajāke agrabhāgame ujjvala-sūrya-samānaḥ śveta-kāntimān ca suvarṇa-jālena vibhūṣitaḥ cāndī-kṛto varāha-cihnaḥ atyantaṃ suśobhitaḥ babhūva |
وصف سنجيا: «على قمة راية جَيدَرَثَة، ملك السِّندهو، كان يلمع شعارُ “فَرَاهَا” (الخنزير البري) المصنوع من الفضة؛ أبيضَ متلألئاً كالشمس، ومُزَيَّناً كذلك بشبكةٍ من الذهب، فكان بالغَ الروعة والبهاء.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward splendour—royal emblems and dazzling insignia—can mask or accompany ethically fraught actions in war; it invites reflection on the contrast between appearance (glory) and moral reality (dharma in conflict).
Sañjaya is describing Jayadratha’s battle standard: a silver boar emblem at the banner’s top, shining with sunlike brilliance and decorated with a golden lattice, emphasizing Jayadratha’s prominence on the battlefield.