भीमकर्णसमागमः | Bhīma–Karṇa Encounter
निकृत्या राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव । परिक््लेशं च कृष्णाया हृदि कृत्वा पराक्रमम्,पाण्डुनन्दन! दुर्योधनने छलसे तुमलोगोंका राज्य छीन लिया है, तुम्हें जो वनवासका कष्ट भोगना पड़ा है तथा द्रौपदीको जो दुःख और अपमान उठाना पड़ा है--इन सब बातोंको मन-ही-मन याद करके पराक्रम करो
nikṛtyā rājyaharaṇaṁ vanavāsaṁ ca pāṇḍava | parikleśaṁ ca kṛṣṇāyā hṛdi kṛtvā parākramam, pāṇḍunandana ||
قال فايُو: «يا باندافا، يا ابن باندو—وقد سُلبت مملكتك بالخديعة، وذاقتَ مرارة المنفى في الغابة؛ فاذكر في قلبك ما احتملته كريشنا (دراوبدي) من ألمٍ ومهانة، وأيقِظ بأسك واعمل بعزم الأبطال».
वायुदेव उवाच
The verse urges righteous courage: let the memory of injustice (the deceitful loss of the kingdom), the discipline of exile, and the wrong done to Draupadī become inner fuel for steadfast, dharma-aligned valor rather than despair.
Vāyudeva addresses a Pāṇḍava warrior, exhorting him to recall the Kauravas’ treachery and Draupadī’s suffering, and to translate that remembrance into decisive heroic action in the ongoing battle context of Droṇa Parva.