Shloka 14
भीमसेन-द्रोण-संग्रामः
Bhīmasena and Droṇa: Containment, Advance, and Recognition
अथ दृष्टवा व्यतिक्रान्ती ज्वलिताविव पावकौ । निराशा: सिन्धुराजस्य जीवितं न शशंसिरे,दो प्रज्वलित अग्नियोंके समान सारी सेनाको लाँधकर खड़े हुए उन दोनों वीरोंको सकुशल देख आपके सैनिकोंने निराश होकर सिन्धुराजके जीवनकी आशा त्याग दी
atha dṛṣṭvā vyatikrāntī jvalitāv iva pāvakau | nirāśāḥ sindhurājasya jīvitaṃ na śaśaṃsire ||
قال سانجيا: «ثم لما رأى جنودك ذينك البطلين وقد تجاوزا الجيش كله، متأجّجين كأنهما نارَان، دبّ اليأس فيهم ولم يعودوا يرجون بقاء ملك السِّندهو حيًّا.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how morale in war hinges on perceived inevitability: when exceptional warriors breach an army’s defenses, collective confidence collapses, and the leader’s survival becomes the focal point of hope and despair.
Sañjaya reports that the Kaurava soldiers see two formidable fighters standing after cutting through the army like blazing fires; witnessing this, they abandon hope that the Sindhu king (Jayadratha) will remain alive.