Shloka 7
धर्मराजस्य चिन्ता, भीमसेनप्रेषणम्, द्रोणानीकप्रवेशप्रयत्नः
Yudhiṣṭhira’s Anxiety and the Dispatch of Bhīma; Attempted Breakthrough into Droṇa’s Formation
सम्पूर्ण भूपाल पाण्डुनन्दन अर्जुनपर बाणसमूहोंकी वर्षा कर रहे थे, तो भी शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले इन्द्रकुमार धर्मात्मा पार्थ तनिक भी व्यथित नहीं हुए ।। स तानि शरजालानि गदा: प्रासांश्व वीर्यवान् आगतानग्रसत् पार्थ: सरित: सागरो यथा
sañjaya uvāca | sampūrṇaṁ bhūpālāḥ pāṇḍunandanaṁ arjunaṁ prati bāṇasamūhānāṁ varṣāṁ kurvantaḥ, tathāpi śatruvīrāṇāṁ saṁhārakaro indrakuṁāro dharmātmā pārthaḥ tanikāṁ api vyathāṁ na jagāma || sa tāni śarajālāni gadāḥ prāsāṁś ca vīryavān āgatān agrasat pārthaḥ saritaḥ sāgaro yathā ||
قال سنجيا: مع أنّ الملوك المجتمعين أمطروا أرجونا ابنَ باندو بوابلٍ من السهام، فإن بارثا التقيّ—ابنَ إندرا، مُهلكَ أبطالِ الخصوم—لم يضطرب قيدَ أنملة. وذلك المحارب الجسور ابتلع شِباكَ السهام القادمة، ومعها الهراواتُ والرماح، كما يستقبلُ المحيطُ الأنهار.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadiness under pressure: a righteous warrior does not lose composure amid overwhelming assault, but meets it with disciplined strength and inner firmness.
Many kings unleash a dense barrage of arrows at Arjuna; yet he remains untroubled and effectively neutralizes the incoming missiles and weapons, compared to the ocean calmly receiving rivers.