Shloka 5
धर्मराजस्य चिन्ता, भीमसेनप्रेषणम्, द्रोणानीकप्रवेशप्रयत्नः
Yudhiṣṭhira’s Anxiety and the Dispatch of Bhīma; Attempted Breakthrough into Droṇa’s Formation
आपतत्सु रथौधेषु प्रभूतगजवाजिषु । नासम्भ्रमत् तदा पार्थस्तदस्य पुरुषानति,रथियोंके समूह तथा बहुत-से हाथी-घोड़े सब ओरसे उनपर टूट पड़े थे, तो भी उस समय कुन्तीकुमार अर्जुनको तनिक भी घबराहट नहीं हुई। उनका यह धैर्य और साहस समस्त पुरुषोंसे बढ़-चढ़कर था
āpatatsu rathaudheṣu prabhūtagajavājiṣu | nāsambhramat tadā pārthas tad asya puruṣānatiḥ ||
قال سنجيا: «ولما اندفعت جموعُ العربات الكثيفة، ومعها أعدادٌ وافرة من الفيلة والخيول، من كل جانب، لم يضطرب بارثا (أرجونا) حينئذٍ قيدَ شعرة. إن ثباته وبأسه فاقا ثبات الرجال جميعًا.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of inner steadiness (absence of sambhrama—panic) under extreme pressure. Arjuna’s composure amid overwhelming forces exemplifies disciplined courage and the Kṣatriya virtue of facing danger without losing self-command.
Sañjaya describes a moment in the battle when large formations of enemy chariots, supported by elephants and horses, surge toward Arjuna. Despite being assailed from all sides, Arjuna remains unshaken, and his superior valor is praised.