Shloka 41
द्रोणेन केकय-चेदि-वीरवधः
Droṇa’s engagements with the Kekayas and Cedis
संजय उवाच सो<वतीर्य रथोपस्थादसम्भ्रान्तो धनंजय: । गाण्डीवं धनुरादाय तस्थौ गिरिरिवाचल:,संजय कहते हैं--राजन्! अर्जुन बिना किसी घबराहटके रथकी बैठकसे उतर पड़े और गाण्डीव धनुष हाथमें लेकर पर्वतके समान अविचल भावसे खड़े हो गये
sañjaya uvāca so’vatīrya rathopasthād asambhrānto dhanañjayaḥ | gāṇḍīvaṃ dhanur ādāya tasthau girir ivācalaḥ ||
قال سنجيا: أيها الملك، إنّ دهننجايا (أرجونا) هبط من مقعد العربة الحربية غيرَ مضطربٍ ولا وجل. ثم تناول قوس «غانديفا» بيده، فوقف ثابتًا—لا يتحرّك كالجبل—مُظهرًا عزيمة راسخة وشجاعةً مهذّبة وسط اضطرام المعركة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner steadiness (asambhrānti) as an ethical strength in crisis: a warrior’s duty is not mere aggression but disciplined composure, acting without panic or confusion.
Sañjaya reports to the king that Arjuna calmly steps down from the chariot-seat, takes up his bow Gāṇḍīva, and stands firm like an unmoving mountain—readying himself for the next action in the battle.