Shloka 35
Kṛṣṇa-vīrya-kathana
Dhṛtarāṣṭra’s appraisal of Vāsudeva’s deeds
बलिनं सत्यकर्माणमदीनमपराजितम् । वासुदेवसमं युद्धे वासुदेवादनन्तरम्,वे सात्यकि बलवान, सत्यपराक्रमी, उदार, अपराजित, युद्धमें वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णके समान शक्तिशाली, अवस्थामें उनसे कुछ छोटे, अर्जुनसे ही शिक्षा पाकर बाणविद्यामें श्रेष्ठ तथा अस्त्रोंके संचालनमें कुन्तीकुमार अर्जुनके तुल्य यशस्वी हैं। उन वीरवर सात्यकिको किसने द्रोणाचार्यके पास आनेसे रोका?
balinaṁ satyakarmāṇam adīnam aparājitam | vāsudevasamaṁ yuddhe vāsudevād anantaram ||
قال فايشَمبايانا: «إن ساتيَكي شديد البأس، ثابتٌ على السلوك الصادق، لا يلين ولا يُقهَر. وفي ساحة القتال هو كفاسوديفا (كريشنا) نفسه—لا يعلوه إلا فاسوديفا. فمن ذا الذي كان يستطيع أن يمنع ذلك البطل الأوّل، ساتيَكي، من التقدّم نحو دروناآتشاريّا؟»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates truth-aligned conduct (satya-karman) and unwavering courage (adīna, aparājita) as marks of exemplary warrior-dharma, presenting Sātyaki’s moral and martial steadiness as inseparable.
The narrator highlights Sātyaki’s exceptional prowess—nearly on par with Kṛṣṇa—and frames a rhetorical question: given such strength and resolve, who could possibly stop him from pressing forward toward Droṇa in the battle context.