मोहयन् समरे द्रौणिं मायावी राक्षसाधिप: । तत्पश्चात् उस मायावी राक्षसराजने समरांगणमें अश्वत्थामाको मोहित करते हुए अत्यन्त दारुण घोर माया प्रकट की
sañjaya uvāca | mohayan samare drauṇiṃ māyāvī rākṣasādhipaḥ | tatpaścāt sa māyāvī rākṣasarājo raṇāṅgaṇe aśvatthāmānaṃ mohayann atyantaṃ dāruṇaṃ ghoraṃ māyāṃ prāduracakāra |
قال سنجيا: في غمار المعركة المحتدمة، أوقع سيدُ الرَّاكشَسَة الماهرُ في المايا ابنَ درونا في الحيرة والذهول. ثم إن ذلك الملكَ الرَّاكشَسيَّ الماكر، وهو يواصل إرباك أشفَتّاما في ساحة القتال، أظهر أفظعَ ما يكون من مشاهد السحر والوهم وأشدَّها رعبًا—مبيّنًا كيف أن الخداع والحيل الخارقة في الحرب قد تُعمي البصيرة وتُضاعف العنف.
संजय उवाच
The verse highlights how māyā (deceptive power) can overwhelm even a formidable warrior’s judgment in war, raising ethical awareness about stratagems that rely on confusion and fear rather than straightforward valor.
A Rakshasa leader, skilled in illusion, confounds Ashvatthama during combat and then intensifies the encounter by projecting a terrifying magical display on the battlefield.