Shloka 10
अभिमन्यु–अलम्बुसयुद्धम् / The Duel of Abhimanyu and Alambusa
with Arjuna’s approach to Bhīṣma
एते क्रुद्धा महेष्वासा: पाण्डवानां महारथा:,नदन्तो भैरवान् नादांस्त्रासयन्तश्न भूमिपान् | 'ये महाधनुर्धर पाण्डव महारथी कुपित हो भीमसेनको आगे करके दुर्योधनपर धावा कर रहे हैं और विजयका दृढ़ संकल्प ले नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंकी वर्षा करते हुए भैरव गर्जना करते तथा भूमिपालोंको त्रास पहुँचाते हैं!
ete kruddhā maheṣvāsāḥ pāṇḍavānāṁ mahārathāḥ | nadanto bhairavān nādāṁs trāsayantaś ca bhūmipān ||
قال سانجيا: هؤلاء الرماة العظام—فرسان المركبات الجبابرة من آل باندافا—قد استبدّ بهم الغضب، فأطلقوا زئيرًا مروّعًا، وإذا اندفعوا إلى الأمام ألقوا الرعب في قلوب الملوك.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner states—especially anger and fierce resolve—shape conduct in war: the Pāṇḍava heroes’ wrath manifests as intimidating battle-cries that affect the morale of rulers and armies. It implicitly warns that power on the battlefield is not only physical but also psychological.
Sañjaya describes the Pāṇḍava great warriors as they advance in battle: they are furious, roar loudly, and spread fear among the kings (enemy leaders), signaling an aggressive push and heightened intensity in the fighting.