Shloka 44
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
तेषां राजसहस््राणां हयानां दन्तिनां तथा । द्वाभ्यां त्रिभि: शरैश्नान्यान् पार्थो विव्याध मारिष,आर्य! कुन्तीकुमार अर्जुनने उन सहस्रों राजाओंके घोड़ों तथा हाथियोंमेंसे किन्हींको दो-दो और किन्हींको तीन-तीन बाणोंसे घायल कर दिया
teṣāṁ rājasahasrāṇāṁ hayānāṁ dantināṁ tathā | dvābhyāṁ tribhiḥ śaraiś cānyān pārtho vivyādha māriṣa ||
قال سنجيا: وبين أولئك الملوك بالآلاف، أصاب أرجونا—ابن بريثا—بعض خيولهم وفِيَلتهم بسهمين، وبعضها بثلاثة، فأحدث فيها جراحًا بقوةٍ محسوبة وسط زحمة القتال. وتُبرز الرواية مهارته الحربية المنضبطة: فحتى في الحرب يبقى فعله مضبوطًا لا طائشًا، يقصد إلى تعطيل قوة العدو دون إفراطٍ لا حاجة إليه.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly underscores disciplined force in a dharmic battle: Arjuna’s strikes are precise and proportionate, reflecting controlled skill rather than uncontrolled violence.
Sañjaya reports that Arjuna, facing a vast host, wounds some horses and elephants belonging to thousands of kings, using two or three arrows depending on the target—showing tactical precision in the battlefield.