भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
विकर्ण वीक्ष्य निर्भिन्न तस्यैवान्ये सहोदरा: । अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान् रथान्,विकर्णको क्षत-विक्षत हुआ देख उसके दूसरे भाइयोंने समरभूमिमें अभिमन्यु आदि रथियोंपर धावा किया
vikarṇaṁ vīkṣya nirbhinnaṁ tasyaivānye sahodarāḥ | abhyadravanta samare saubhadra-pramukhān rathān ||
قال سنجيا: لما رأى إخوةُ فيكرنا الأشقاءُ جسدَه مثقوبًا ممزقًا بالجراح، اندفعوا في ساحة القتال، يهاجمون العربات التي يتقدمها ساوبهادرا (أبهيمانيو). ويُظهر المشهد كيف يدفع رباطُ القرابة ودارما المحارب إلى ثأرٍ عاجل، فيما تتكاثر مع عنف الحرب أحزانُ الفقد ونيرانُ الانتقام.
संजय उवाच
The verse highlights how familial loyalty and kṣatriya duty can compel swift vengeance in war, revealing the ethical tension between duty-bound valor and the tragic escalation of violence.
After Vikarṇa is seen grievously wounded, his full brothers surge forward on the battlefield and attack the chariot-warriors led by Abhimanyu (Saubhadra).