Shloka 146
Makara-vyūha and Krauñca-prativyūha at Sunrise (मकरव्यूहः क्रौञ्चप्रतिव्यूहश्च)
नरस्य च यथातत्त्वं यन््मां त्वं पृच्छसे नृप । राजन! उस समय शान्तनुनन्दन भीष्मजीने पुनः दुर्योधनसे कहा--“नरेश्वर! तुमने महात्मा केशव तथा नरस्वरूप अर्जुनका यथार्थ माहात्म्य, जिसके विषयमें तुम मुझसे पूछ रहे थे, मुझसे अच्छी तरह सुन लिया
narasya ca yathātattvaṁ yan māṁ tvaṁ pṛcchase nṛpa |
قال سنجيا: «يا أيها الملك، لقد سمعتَ مني على وجه الحقيقة كاملةً عظمةَ كيشافا، العظيمَ النفس، وعظمةَ أرجونا الذي يجسّد مثال الرجولة، وهو ما كنتَ تسألني عنه. وعندئذٍ عاد بهيشما ابنُ شانتانو يخاطب دوريودانا، مذكّرًا إيّاه بأن حقيقة منزلتهما وقوّتهما قد بُيّنت بوضوح من قبل.»
संजय उवाच
Educational Q&A
To recognize greatness ‘as it truly is’ (yathātattvam): Bhīṣma’s counsel implies that ethical judgment and strategic decisions must be grounded in clear understanding of the real stature and power of Kṛṣṇa and Arjuna, not in pride or denial.
Sañjaya reports that Bhīṣma reiterates to Duryodhana that he has already explained the authentic greatness of Keśava and Arjuna; it is a moment of counsel and warning within the war narrative of Bhīṣma Parva.