Shloka 50
Adhyāya 65: Dawn Assembly, Makara–Śyena Vyūhas, and Commander Engagements
एकप्रहारनिहतान् भीमसेनेन दन्तिन: । अपश्याम रणे तस्मिन् गिरीन् वज़हतानिव,महाराज! उस युद्धस्थलमें हमने वज्रके मारे हुए पर्वतोंकी भाँति भीमसेनके एक ही प्रहारसे दन्तार हाथियोंको भी मरते देखा था
ekaprahāranihatān bhīmasenena dantinaḥ | apaśyāma raṇe tasmin girīn vajrahatān iva, mahārāja ||
قال سنجيا: أيها الملك، لقد رأينا في ذلك الميدان فيلةً ذوات أنياب صرعها بهيماسينا بضربة واحدة، فكانت مطروحة كجبالٍ حطّمها صاعقٌ كالفَجْرَة (الفَجْرَة/الفَجْرَة: الفَجْرَة هنا بمعنى الفَجْرَة/الڤَجْرَة، سلاح إندرا الرعدي).
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the terrifying potency of a warrior in righteous combat and uses a vivid simile to convey the scale of destruction; it implicitly reflects the Mahābhārata’s tension between kṣatriya duty in war and the human cost of violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, in the battle, Bhīmasena is felling tusked elephants with single strikes, and the fallen elephants appear like mountains smashed by Indra’s thunderbolt.