Shloka 49
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
अचिन्त्या दिव्यसंकाशा प्रभोरेषैव संविधि: । उपासते यत्र सत्र॑ सहस्रयुगपर्यये,यह (सात धाराओंका प्रादुर्भाव जगत्के उपकारके लिये) भगवान्का ही अचिन्त्य एवं दिव्य सुन्दर विधान है। जहाँ लोग कल्पके अन्ततक यज्ञानुष्ठानके द्वारा परमात्माकी उपासना करते हैं
acintyā divya-saṅkāśā prabhor eṣaiva saṃvidhiḥ | upāsate yatra satraṃ sahasra-yuga-paryaye ||
قال سانجيا: «إن هذا التشريع للربّ فوق مدارك الفكر، متلألئٌ وإلهيّ. وفي ذلك المقام يعبد الناسُ العليَّ الأسمى عبرَ مجلسٍ عظيمٍ من القربان (ساترا) يمتدّ حتى يكتمل ألفُ يوغا».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that the Lord’s cosmic arrangement is inconceivable yet divinely ordered, and that sustained worship—symbolized by a long satra lasting a thousand yugas—belongs within that higher, providential order.
Sañjaya continues his description of a wondrous, divinely governed realm or phenomenon, explaining that there people engage in extended sacrificial worship (satra) across vast cosmic time, underscoring the grandeur of divine law beyond human calculation.