Shloka 84
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
विप्रजग्मुरनीकेषु मेघा वातहता इव । मृद्नन्तः स्वान्यनीकानि विनदन्त: शरातुरा:,उस रणभूमिमें पाण्डुनन्दन भीमके द्वारा सवारोंके मार दिये जानेपर बहुत-से मतवाले हाथी वायुके थपेड़े खाये हुए बादलोंके समान कौरव-सेनामें इधर-उधर भागने तथा अपने ही सैनिकोंको कुचलते हुए बाणोंकी व्यथासे व्याकुल हो चीत्कार करने लगे
viprajagmur anīkeṣu meghā vātahatā iva | mṛdnantaḥ svāny anīkāni vinadantaḥ śarāturāḥ ||
قال سنجيا: لما قتل بهيما ابنُ باندو المقاتلينَ على ظهور الخيل، اندفعت أفيالٌ كثيرة هائجة—كالسُّحُب التي تسوقها الرياح وتضربها—فأحدثت اضطرابًا بين التشكيلات. كانت تدوس صفوفَها هي نفسها، وتصرخ من شدة ألم السهام، مُظهرةً أن القوة إذا انفلتت في الحرب ارتدّت خرابًا على أصحابها.
संजय उवाच