भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
शीर्यमाणान्यदृश्यन्त भिन्नान्यर्जुनसायकै: । भीष्मके धनुषसे छूटे हुए सायकोंके समूह अर्जुनके बाणोंसे छिन्न-भिन्न होकर इधर- उधर बिखरे दिखायी देने लगे
sañjaya uvāca | śīryamāṇāny adṛśyanta bhinnāny arjunasāyakaiḥ |
قال سنجيا: شوهدت وابلُ السهام التي انطلقت من قوس بهيشما وهي تتحطم—تُشَقُّ وتُفَتَّتُ بسهام أرجونا—ثم تتناثر في جهات شتى. ويُبرز المشهدُ إتقان أرجونا المنضبط: فالقوة لا تُلاقى بغضبٍ أعمى، بل بمهارةٍ دقيقة تمليها واجبات الميدان وناموس الدارما.
संजय उवाच
Even amid violence, the epic highlights disciplined action aligned with one’s role (kṣatriya-dharma): Arjuna’s precision symbolizes controlled power used in service of duty rather than uncontrolled aggression.
Sanjaya describes a battlefield moment where the arrows shot from Bhishma’s bow are intercepted and cut apart by Arjuna’s arrows, visibly scattering as fragments—showing Arjuna’s superior timing and marksmanship in that exchange.