Shloka 11
Rajo-dhūli-saṃmūḍha-saṅgrāmaḥ
The Dust-Obscured Battle and Mutual Charges
जामदग्न्येन रामेण व्यासेन च महात्मना । दुर्योधनो युध्यमानो नित्यमेव हि संजय,मैंने, गान्धारीने और विदुरने तो सदा ही उसे मना किया है, जमदग्निपुत्र परशुरामने तथा महात्मा व्यासजीने भी उसे युद्धसे रोकनेका प्रयत्न किया है; तथापि कई, शकुनि तथा दुःशासनके मतमें आकर पापी दुर्योधन सदा युद्धका ही निश्चय रखता आया है। उसने पाण्डवोंको कभी कुछ नहीं समझा
jāmadagnyena rāmeṇa vyāsena ca mahātmanā | duryodhano yudhyamāno nityam eva hi sañjaya |
قال دِهْرِتَرَاشْتْرَا: «يا سَنجايا، مع أنّ راما جامَدَغْنْيا (باراشوراما) وڤياسا عظيمَ النفس قد حاولا كفَّه، فإنّ دوريوذانا لا يزال أبدًا مولعًا بالقتال. وحتى بعد أن نُصح مرارًا بترك الحرب، يصرّ على عزمٍ ثابتٍ للمعركة—كاشفًا عن إرادةٍ تصلّبت في وجه نصح الحكماء وضبط النفس الأخلاقي.»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Even the counsel of revered sages cannot help one who is inwardly resolved on adharma; moral failure here is shown as stubborn attachment to conflict despite repeated warnings.
Dhṛtarāṣṭra tells Sañjaya that Duryodhana remains continually set on fighting, despite attempts by Paraśurāma and Vyāsa to restrain him—highlighting Duryodhana’s unyielding war-mindedness.