पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक् प्रणिहितेन च । ध्वजमेकेन विव्याध जाम्बूनदपरिष्कृतम्,तत्पश्चात् धनुषको अच्छी तरह खींचकर पूरे मनोयोगसे चलाये हुए एक बाणके द्वारा उनके सुवर्ण-भूषित ध्वजको भी छेद डाला
sañjaya uvāca | pūrṇāyatavisṛṣṭena samyak praṇihitena ca | dhvajam ekena vivyādha jāmbūnadapariṣkṛtam |
قال سنجيا: بسهمٍ واحد—شُدَّ القوسُ إلى غايته، ثم أُطلق، ووُجِّه بثباتٍ كامل—ثقب الراية المزيّنة بذهب جامبونادا (Jāmbūnada). ويُبرز المشهدُ إتقانَ المحارب المنضبط: قوةً يحكمها الضبط، ومهارةً تُستعمل بقصدٍ واعٍ وسط الثقل الأخلاقي للقتال.
संजय उवाच
Even in warfare, effectiveness is portrayed as arising from disciplined control—full effort (pūrṇāyata) joined to precise attention (samyak praṇihita). The verse highlights mastery governed by focus rather than impulsive violence.
Sañjaya describes a warrior shooting a single, fully drawn and carefully aimed arrow that pierces an opponent’s banner decorated with fine Jāmbūnada gold—an emblematic strike demonstrating prowess and dominance on the battlefield.